Iedereen heeft waarschijnlijk wel eens gehoord van de term Web2.0. Deze term bestaand intussen al sinds 2004 en wordt nog vaak (onterecht) in verband gebracht met het grafische ontwerp van websites. Web 2.0 verwijst naar de tweede fase op het internet. Dit betekent ook dat er een eerste fase is geweest. Waar in Web1.0 de content nog vooral kwam van de beheerders van websites, wordt de content in Web2.0 voornamelijk gegenereerd door bezoekers met behulp van nieuwere technieken. Denk aan grote sites als Flickr, Youtube en Wikipedia. Lees meer hierover op de site van O’reilly media, die de term web2.0 heeft bedacht.
Een tijdje geleden is de derde fase alweer begonnen op het web (web3.0). Deze fase wordt vooral het semantische (of intelligente) web genoemd. Alhoewel het semantische web ook als onderdeel van web3.0 wordt gezien.
Ontwikkeling van het web door de jaren heen. (klik om te vergroten)
Wat wordt bedoeld met semantisch?
Globaal gezien komt het erop neer dat het internet gaat praten en denken zoals wij dat doen. Er wordt een betekenis gegeven aan de data op een pagina en de relatie tussen de verschillende data. Een pagina bestaat uit een stuk tekst, maar vaak zit er geen betekenis aan deze tekst. Een misschien wel bekend voorbeeld is: je zoekt op Hilton Parijs, maar terwijl je op zoek bent naar het hotel in Parijs, krijg je alleen maar resultaten van de bekende Paris Hilton.
Wanneer je dit semantisch zou maken, dan zou een (semantische) zoekmachine begrijpen dat met Paris een plaats wordt bedoeld en Hilton een hotel. Dus wanneer deze zoekmachine begrijpt dat ik hier naar op zoek ben, dan zie je de vrouw Paris Hilton niet meer tussen de zoekresultaten staan. Dit kan nog verder gaan: de zoekmachine vindt meteen relaties en geeft je bijvoorbeeld een dienst om een vlucht naar Parijs te boeken.
Een voorbeeld van een semantische zoekmachine is WolframAlpha. Zoek bijvoorbeeld eens op ‘how old is obama‘ of ‘how big is the earth‘
(Het is allemaal nog in een beginstadium, dus het heeft nog even de tijd nodig om zicht te ontwikkelen tot een volwassen zoekfunctie).
Hoe maak je data semantisch?
Semantisch HTML bouwt voort op het oorspronkelijke idee van HTML waarbij tags betekenis beschrijven in plaats van opmaak. Je voegt bijvoorbeeld een annotatie toe aan een adres en een zoekmachine begrijpt dat het om een adres gaat. Technieken hiervoor zijn RDF en Microformats.
Zo kun je met Microformats personen, organisaties, bedrijven en hun contactgegevens beschrijven, ook bij een kalender met evenementen kun je betekenis geven zodat een zoekmachine (of andere applicatie) echt ziet dat het om een evenement gaat op die bewuste dag. En zo zijn er nog meer toepassingen. Enkele bekende sites die Microformats gebruiken zijn: Facebook, Flickr, LinkedIn en Twitter.
Heb je hier een ook een mening over? Plaats gerust een reactie hieronder.
Bron en meer informatie:
http://www.frankwatching.com/archive/2008/04/11/de-betekenis-van-web-30-en-het-semantic-web/
