Zaterdag 8 oktober, het langverwachte uitje naar Liverpool. Lang heeft de organisatie het verborgen weten te houden, maar na enkele hints werd het toch al snel geraden. In navolging van het keveruitje in Markelo, op stap naar de stad van The Beatles.
Iedereen stond om half 7 ‘s ochtends paraat bij de Shell langs de A12, waarna we onze weg vervolgden richting Schiphol. Voor een enkeling een korte avond, gezien enkele feestjes die er vrijdagavond nog waren. Maar dat mocht de pret in de vroege ochtend niet drukken.
Na een rit van ongeveer een uur, door om snel in te checken. De tijdsplanning was immers krap deze ochtend. Een kleine paniek ontstond al snel. Onze reisleider Tom D, op zijn paspoort Thomas (Cook), had enkele namen niet correct doorgegeven. Na wat gesteggel met het KLM personeel, mochten onze potentiele achterblijvers dan toch hun reis vervolgen.

Een kort vliegreisje van circa 45 min stond nog op de planning. Twee keer knipperen met de ogen en we waren er. De gekochte versnaperingen aan boord konden nog net voor het landen weggewerkt worden. Eenmaal aangekomen bleek wonder boven wonder het weer beter te zijn dan in Nederland. Het was nog wel druilerig, maar stukken beter dan de regenbuien thuis. Een ritje van zeker een half uur met de bus bracht ons naar het Holiday Inn hotel midden in de stad.
Omdat we veel te vroeg waren om in te checken kregen we de mogelijkheid om onze tassen en koffers in het voorraad hok van het hotel te stallen. Na het stallen zijn we met z’n allen Liverpool in gelopen.
Een tripje met ‘The Yellow DuckMarine’, een oud ambfibie voertuig uit de jaren 20 werd ons voorgeschoteld. Met ongeveer 30 personen de stad rondrijden, met een kapitein aan het stuur/roer en een jonge tourguide. Al rokend en vol kabaal reden we langs de grootste bezienswaardigheden van Liverpool, waarna we vervolgens van tourbus veranderden in een tourboot om door de wateren van Liverpool enkele architectonische aspecten te bekijken. Na deze rondreis deelde we ons op in groepjes.
Enkelen gingen op weg naar het stadion van Liverpool FC, de ander bracht de middag door onder het genot van een biertje en de dames en enkele heren struinde de winkels af.

Tussentijds werd er inmiddels ingechecked in de kamers om even bij te komen en ons op te frissen voor de avond. De kamers waren zeer luxe en ruim. Uitstekend geregeld door onze Tom D.
De avond hebben we gevuld met een heerlijk hapje eten en m het bezoek aan meerdere discotheekjes en kroegen. De jonge vaders Alle, Tom D en Tom S maakten van de gelegenheid gebruik om vroeg hun bed op te zoeken en eindelijk eens uit te kunnen gaan slapen. Het uitgaansleven in Liverpool is zeer druk bezocht en barst van de kroegen, cafe’s en discotheken. Zeker een stad om je de hele avond te kunnen vermaken. Zeker met een lekkere hap van de Mc Donalds tot slot.
Zoals een echt bedrijfsuitje hoort te zijn, liet onze stagair Pascal zijn tas achter in het voorraad hok van het hotel, ging de hele middag op stap en was vergeten tussentijds in te checken op zijn kamer. Met als gevolg, wat gedoe met de beveiliging midden in de nacht, maar dan toch zijn kamer kunnen betreden. Er achter komend dat je niet meer je tas voor handen hebt. Goedemorgen! Ook de receptioniste wist hier nog leuk op in te spelen de volgende ochtend.
Zondagochtend heeft iedereen goed kunnen slapen op de royale bedden, maar een enkeling zat toch met een nog wat slaperig uitziend gezicht aan de ontbijttafel. Tijd om het ontbijt te verorberen, tassen en koffers uit de kamers te halen en enkele taxi’s vullen om naar een korte sight-seeying aan te komen op het vliegveld.
Hier hadden we in tegenstelling tot de heenweg wat meer tijd. Na het inchecken zijn we dan ook nog rustig wat gaan shoppen en eten om onze laatste pondjes kwijt te raken.
Bij het boarden kwamen we langs een stortbak voor het goede doel van Unicef, waar Robin zijn niet kwijt te raken briefje van 20 pond heeft gedeponeerd. Een briefje dat hem het hele weekend bleef achtervolgen en niet mee te betalen was in winkels en cafe’s. Zelfs niet om te ruilen bij de Currency Exchange. Nee, deze moesten we bij de bank gaan ruilen.
Vervolgens aan boord, het hele riedeltje voor de veiligheid in het vliegtuig voor de zoveelste keer aanhoren en even de korte vlucht naar Amsterdam pakken.
Op Schiphol aangekomen was het ieder voor zich en op naar het thuisfront. Wat voor velen bij aankomst gelijk de binnenkant van de ogen bekijken betekende. Want de volgende dag was het gewoon weer werken!
Kortom, wederom weer een geslaagd uitje!